Kerstdrukte

Zoals voor waarschijnlijk iedereen die kerst viert was de afgelopen week bijzonder druk. Ik bel natuurlijk nog steeds elke dag Diego. Hij begon de week zonder slangetjes en voorzichtig beginnen met eten. En donderdag vertelde hij me dat hij de volgende dag naar huis zou gaan - in eerste instantie dacht ik dat hij me voor de gek hield. Nu is hij thuis en het gaat redelijk goed.

De meisjes hadden verschillende feestjes van hun clubs en andere aktiviteiten; van Pamela vnl. op school zelf, van Sophia twee school (girl scouts en zwemmen) en het klassefeest op school op vrijdag. Ik had voor de verschillende leraren en trainers chocolade letters gekocht en dat voor de meeste amerikanen onbekend iets was een groot succes.

Donderdag was er voor de fourth en fifth grade de mogelijkheid voor de ouders/grootouders mee te eten met de feestlunch. Je kunt als ouder normaal iedere dag gaan lunchen met je kind, maar sinds vorig jaar is er op de grote feestdagen een extra mogelijkheid. Omdat de school zo groot is (1000 leerlingen) is besloten dit te verdelen over drie feestdagen, waarbij ouders van Kinder en first grade werden uitgenodigd voor Thanksgiving, fourth en fifth dus voor de december feestdagen, en second en third zijn dan met valentines day in februari aan de beurt. Daar werd nooit een speciale lunch voor gegeven, maar ze zullen wel iets verzinnen. In ieder geval was het weer gezellig; altijd leuk weer wat bekende ouders te zien die ik niet zo vaak zie.

Pamela kreeg een tweede brief van UT Austin met het bericht dat ze is aangenomen op de college of liberal arts. Dat was haar tweede keuze. Het is niet 100% duidelijk of dat betekent dat ze niet is aangenomen op de school of architecture. Van de ene kant zou je dat denken, maar van de andere kant, juist omdat ze een meer selectieve procedure hebben zou het kunnen dat die beslissing nog niet gevallen is. We wachten maar af en al is ze voor het eerste jaar niet op de school aangenomen, kan ze wel haar klassen kiezen in die richting en dan weer proberen voor het tweede jaar.

Verder druk met kaarten en de foto's van Colombia. Ik heb netjes een album op webshots gemaakt en een link in onze kaarten gezet, maar de foto's moesten er natuurlijk ook in. Aangezien we zeker 1000 foto's hadden (wat wil je allevier met een digitale camera) en ik niet meer dan 200 foto's in het album wilde zetten, was het nogal een karwei. Maar goed, het is af; al heb ik me beperkt tot tekst in het engels en alleen waar nodig. Klik hier.

Meestal zorg ik voor de kaarten en César en de meisjes versieren het huis, maar César heeft het superdruk en is dus nauwelijks thuis geweest. Vorige week zondag, terwijl ik een presentatie gaf aan een groep padvindsters over Suriname, heeft hij onze kunstboom van de plank in de garage gehaald en terwijl hij verder werkte en Pamela bezig was met schoolwerk heeft Sophia hem in elkaar gezet. Pas vandaag hebben ze hem versierd en de stal met dorp opgezet. Behalve de krans op de deur die ik al eerder had opgehangen, hebben ze de buitenverlichting maar niet meer opgehangen. Volgend jaar weer beter. Ik was boodschappen doen; laatste kadootjes en etenswaar. Morgen nog even naar de latijns amerikaanse winkel, die niet op zondags open is, en hopen dat de laatste bestelde kadootjes inderdaad morgen geleverd worden.

Tot slot wens ik iedereen een vrolijk kerstfeest met onderstaande e-kaart: