Ik ben weer helemaal beter, waarschijnlijk omdat ik vast van plan was naar de dokter te gaan.
Met de gedachte dat een virus toch maar een week duurt en ik het toch wel zat werd om op de meest onverwachte momenten te worden overvallen door hevige kramp en dan naar de wc te moeten rennen, stond ik maandagmorgen op met het idee direkt de dokter te bellen. Het enige probleem was; ik heb eigenlijk geen dokter. De laatste keer dat ik een "general practitioner/family physician" (vergelijkbaar met de huisarts) heb gezien is zeker 12 jaar geleden. Ik had toen een aanhoudende hoest en ben op aandringen van César en m'n baas naar de dokter gegaan. De dag van de afspraak was m'n hoest weg en ze hebben me voor $900 binnenste buiten gekeerd en van alles getest (nooit geweten dat hoest een symptoom van zoveel ziektes kan zijn) en alles was 100% in orde.
Sindsdien ben ik op een verkoudheid na niet meer ziek geweest en als ik eens per jaar of anderhalf bij de gynecoloog ben neemt ze ook direkt bloed en urine voor allerlei testen. Bij onze verzekering krijg je een general practitioner aangewezen of je kunt kiezen uit een lange lijst. Hoewel ik dus een naam had op m'n verzekeringskaart, kende ik die man nooit en stond ook niet bij hem ingeschreven. Toen ik wat onderzoek naar hem deed zag ik dat hij in een praktijk zit met nog drie andere doktoren en ik dacht dat het wel net zo zou werken als de kinderartstenpraktijken die we in Louisiana kenden, waar er een centrale receptionist(e) is die een afspraak kan maken met degene die het minst druk is. Dat bleek niet zo te zijn: Allevier hebben hetzelfde telefoonnummer, maar dan is er een receptionist die je doorverbindt naar de receptionist(e) van de dokter die je kiest. Degenen die ik sprak waren niet overvriendelijk en verbonden me of weer door naar een andere arts of ik moest een boodschap achterlaten. Aan het eind van de ochtend had nog niemand teruggebeld. Inmiddels voelde ik me veel, veel beter, dus was het plan inmiddels maar op dinsdag naar de dokter te gaan. Eindelijk de receptionist van de dokter op m'n kaartje aan de lijn. Toen bleek dat zij geen nieuwe patiënten meer namen; dat ik aan hun was toegewezen deed er verder niet toe.
Op de website van de verzekering andere arts gezocht uit de lange lijst; beetje op goed geluk. Die nam wel nieuwe patiënten, maar vanwege de regels van onze verzekering (een HMO, andere soorten verzekering hebben meer of mindere regels) moest ik eerst officieel van arts veranderen. Toen was het inmiddels tijd om kinderen van school te halen, enz. dus heb ik dat maar even uitgesteld, ook hopende Suzie op het zwembad te zien. Haar dochter zwemt met Sophia en zij is kinderarts. Zij gaf me drie namen en stelde me verder gerust dat een buikvirus makkelijk 10 dagen kan duren, dat de doktoren niets voor me zouden kunnen doen voor ik 14 dagen last had, tenzij er bloed of slijm bij de ontlasting was of ik ook andere klachten had en dat was niet het geval.
Dinsdag de namen die ze gaf opgezocht: één stond niet op de lijst van onze verzekering, één nam geen nieuwe patiënten en de laatste was in dezelfde praktijk als de dokter die me al was aangewezen en toen ik belde om te zien of ze nog nieuwe patiënten aannamen moest ik weer een boodschap achterlaten en belden ze weer niet terug. Toen maar op goed geluk weer gecheckt met de arts waar ze me hadden uitgelegd dat ik officieel moest veranderen. Die wilden me wel en dus naar de verzekering gebeld om te veranderen. Dat was vlot zonder problemen en heel vriendelijk. Inmiddels was ik duidelijk weer helemaal beter en ik wacht dus maar tot ik m'n nieuwe kaart krijg en dan zal ik gewoon even langs gaan om me zeg maar in te schrijven en een tetanus booster te halen. Hier raadt men aan dat iedere 10 jaar te krijgen en zo ver is het inmiddels wel.
Verder is de leraar van Pamela's school definitief weg, al zegt het distrikt niet of hij nu ontslagen is of ontslag genomen heeft. Het incident schijnt in de zomer plaats te hebben gehad en het feit dat iemand pas een paar weken geleden een klacht tegen hem heeft ingediend geeft me toch het gevoel dat het een soort wraak aktie was van een ontevreden leerling. Deze leraar was nl. zo iemand die men fantastisch vond of juist ontzettend slecht. Ik wil niet zeggen dat de leraar niet fout was; het lijkt wel duidelijk dat hij tegen de regels heeft gehandeld. Maar ik kan me niet voorstellen dat een leerling die erbij was zomaar een klacht zou indienen; meestal zijn het toch de ouders en andere volwassenen die zich zorgen maken dat hun kind aan wat wijn blootgesteld wordt. En als men dan klaagt dan wacht je toch niet zomaar 6 maanden? Nu zijn een aantal leerlingen bezig met een petitie om hem terug te krijgen, maar zeker nu het incident de lokale pers heeft gehaald zal dat wel niet lukken. Voor de meest nieuwsgierigen een link naar het een beetje sensationeel bericht:
http://www.woai.com/mediacenter/local.aspx?videoId=357882 (er is eerst een korte reclame)
vrijdag 9 februari 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten